Andrzejki cz.2

Ona:
wczorajszy wieczór Andrzejkowy spędziliśmy na imprezie w POK Rochdale. Bawiliśmy się przy tradycyjnej, polskiej muzyce ("Ona tańczy dla mnie", "Jesteś szalona") i polskim jadle, fińskiej wódce więc było międzynarodowo ;) Atrakcją wieczoru okazała się loteria, podczas której można było wygrać wiele wspaniałych nagród. Wśród fantów znalazła się też biżuteria zrobiona przeze mnie - modułowa bransoletka i fioletowe kolczyki - torebeczki (kolczyki wygrała Żona Prezesa co wcale nie jest kumoterstwem :)) Aby przydać atrakcyjności wygranym przedmiotom, opakowałam je we własnoręcznie wykonane pudełeczka.

Zdjęcie zostało zaaranżowane przez Agnieszkę, która posiada niesamowity zmysł kompozycyjny. Tło stanowi gipsowa sztukateria o której napiszę wkrótce. A poniżej zbliżenia "przedmiotów"

A ja wylosowałam przepyszny deser lodowy :)
Dla mnie największą niespodzianką i radością było spotkanie z Tomusiem :) którego nie widziałam z 7 lat.

Oszaleli anieli

Ona:
Więc On wpadł w szał płodzenia aniołów. Nie powiem, idzie Mu coraz sprawniej ;) dzisiaj juz chyba 20 tura została zalana. Coraz to nowe gipsy były testowane... i będą. No a skoro juz ich tyle się namnożyło to wziął się za ich ozdabianie. I kto powiedział, że anioły są anielsko piękne? Ten Jego pierwszy, rodem z horroru chyba, rudy jak czort z wkurzonym spojrzeniem. Brwi oczywiście odziedziczył po stworzycielu, no i makijaż mu się trochę rozmazał. Zaproponowałm użycie następnym razem wodoodpornej pomadki do ust ;) Spoglądam na niego i za każdym razem chce mi się śmiać :D



Jesli któraś z Pań chciałaby wystąpić na balu sylwestrowmy w unikalnym makijażu, to On przyjmuje zapisy na wykonanie mejkapu ;) Liczba miejsc ograniczona. Płatne z góry bez możliwości reklamacji.

On:
Słów kilka tytułem sprostowania: Aniołek (Rudy jak go nazwała Ona) nie ma wkurzonego spojrzenia, on jest natchniony - jest Bożym Szaleńcem. Z miejsca zagnieździł się w różańcach w naszym świętym zakątku.

I razem z Grubym dmą na chwałę Pana Zastępów. Gruby na trąbie, Rudy na syrindze.

Dom aniołków

On:
Zaroiło się w naszej kuchni od aniołków: rozśpiewanych, muzykujących, rozmodlonych i tych, które tylko usmiechać się potrafią. Ładne i takie z zadartymi noskami, dziurkami w brodzie, z jednym skrzydełkiem i bez skrzydełek - wszystkie nasze są :-)

Zaczęło się wszystko od spotkania u Eli, na którym była Ona i przywiozła parę aniołków, zakochanie się w nich oraz wiedzę JAK. Na okoliczność naszego wydłużonego procesu decyzyjnego aniołki rodzą się dopiero po pięciu tygodniach.

Anielsko

Ona:
Jakiś czas temu byłam na spotkaniu craftujących ladies. Organizatorką była Eli, która zadbała o całą masę atrakcji - ale o nich w jednym z następnych postów. Wśród wielu miłych prezentów jakie od niej dostałam znalazły się gipsowe aniołki, które Eli sama osobiście dla nas "przyrządziła" :) Dzisiaj postanowiłam je ozdobić i mam nadzieję, że wkrótce zawisną na choinkach brantanków Onego. Pierwszy pomalowany złotomiedzianą farbą i potraktowany medium do spękań. Drugi w kolorze czystego złota.

On: Bratankowie moi zapewne ucieszyliby się bardziej z replik karabinów i czołgów, najlepiej w barwach maskujących, jednak aniołek strzeże skuteczniej.